Πρώτη δοκιμή του «ιπτάμενου δίσκου» της NASA

Πρώτη δοκιμή του «ιπτάμενου δίσκου» της NASA

Το LDSD Φουσκώνει Κατά Την Είσοδο Στην Ατμόσφαιρα Για Ασφαλέστερη Προσεδάφιση
Πώς Θα Μπορέσουν Να Προσεδαφιστούν Στον Άρη Τα Βαρύτερα Διαστημικά Σκάφη Των Επόμενων Δεκαετιών; 
Με Τη Βοήθεια Ενός «Ιπτάμενου Δίσκου» Που Φουσκώνει Κατά Την Είσοδο Στην Ατμόσφαιρα. 
Η Πρώτη Δοκιμή Του LDSD, Του «Υπερηχητικού Επιβραδυντή Χαμηλής Πυκνότητας» Της NASA Πραγματοποιήθηκε Τα Ξημερώματα Της Κυριακής Έξω Από Τη Χαβάη.

Η Δοκιμή

Αν Και Το Πρώτο Μέρος Της Δοκιμής Εξελίχθηκε Ομαλά, Το Δεύτερο Μέρος Του Τεστ, Η Ανάπτυξη Του Τεράστιου Αλεξιπτώτου Του Σκάφους, Δεν Εξελίχθηκε Όπως Είχε Υπολογιστεί. Εντούτοις, Αυτό Δεν Θεωρείται Σημαντικό Πρόβλημα Από Τους Μηχανικούς Της NASA.

Ένα Βασικό Πρόβλημα Στις Αποστολές Που Προσεδαφίζονται Στον Άρη Είναι Ότι Το Σκάφος Πρέπει Να Επιβραδύνει Απότομα Στην Ατμόσφαιρα Και Να Ακουμπήσει Μαλακά Στην Επιφάνεια. Και, Όσο Μεγαλύτερο Και Βαρύτερο Είναι Το Σκάφος, Τόσο Πιο Δύσκολο Είναι Να Επιβραδυνθεί.

Οι Σημερινές Τεχνολογίες Επιβράδυνσης Βασίζονται Σε Αλεξίπτωτα Και Αναπτύχθηκαν Τη Δεκαετία Του 1970 Για Τα Δίδυμα Σκάφη Viking Που Προσεδαφίστηκαν Στον Άρη.

Η Τεχνολογία Αυτή Αρκεί Για Την Προσεδάφιση Φορτίων Με Βάρος Το Πολύ 1,5 Τόνο, Όπως Συνέβη Και Με Το Ρομπότ Curiosity Που Έφτασε Στον Κόκκινο Πλανήτη Το 2012.

Από Την Προετοιμασία Του LDSD Πριν Από Τη Δοκιμή (Πηγή: NASA)

Για Την Αύξηση Του Βάρους Μέχρι Τους 3 Τόνους Η NASA Ανέπτυξε Το LDSD, Ένα Σκάφος Δοκιμών Που Ενσωματώνει Δύο Νέες Τεχνολογίες: Ένα Γιγάντιο Μπαλόνι Σε Σχήμα Ντόνατ Που Φουσκώνει Απότομα Σε Μεγάλο Ύψος Για Να Αυξήσει Την Επιφάνεια Και Την Αεροδυναμική Αντίσταση Του Σκάφους· Και Ένα Αλεξίπτωτο Που Μπορεί Να Αναπτυχθεί Όσο Το Σκάφος Κινείται Ακόμα Με Υπερηχητικές Ταχύτητες.

Η Δοκιμή Της Κυριακής Ξεκίνησε Από Βάση Του Αμερικανικού Ναυτικού Στο Καουάι Της Χαβάης Το Πρωί Τοπική Ώρα. Το LDSD, Ένας Δίσκος Διαμέτρου Έξι Μέτρων, Μεταφέρθηκε Σε Ύψος 120.000 Ποδών (36,5 Χιλιόμετρα) Κρεμασμένο Από Ένα Αερόστατο Ήλιου, Αρκετά Μεγάλο Για Να Τυλίξει Ολόκληρο Ποδοσφαιρικό Δίδυμο.

Έπειτα Από Την Πολύωρη Άνοδο, Το LDSD Απελευθερώθηκε Και Αφέθηκε Να Πέσει Ελεύθερα Για Ενάμισι Δευτερόλεπτο. Τέσσερις Μικροί Πυραυλοκινητήρες Πυροδοτήθηκαν Για Να Αναγκάσουν Το Δίσκο Να Περιστραφεί Και Να Σταθεροποιηθεί Γυροσκοπικά. Μισό Δευτερόλεπτο Αργότερα, Ο Κύριος Πυραυλοκινητήρας Πυροδοτήθηκε Για Να Μεταφέρει Το Όχημα Στο Όριο Της Στρατόσφαιρας, Σε Ύψος 180.000 Ποδών (54 Χιλιόμετρα) Εκεί Όπου Η Πυκνότητα Του Αέρα Είναι Συγκρίσιμη Με Την Πυκνότητα Της Αρειανής Ατμόσφαιρας Σε Μικρότερα Υψόμετρα.

Η Πτώση

Σε Ελεύθερη Πτώση, Ο Δίσκος Επιτάχυνε Μέχρι Τα Mach 3,8, Οπότε Ενεργοποιήθηκε Το Πρώτο Από Τα Δύο Συστήματα Επιβράδυνσης, Το Μπαλόνι Σε Σχήμα Ντόνατ. Με Το Μέγεθός Του Να Έχει Αυξηθεί Δραστικά, Ο Δίσκος Επιβραδύνθηκε Γρήγορα Στα Mach 2,5. Σε Αυτή Τη Φάση Ενεργοποιήθηκε Και Το Δεύτερο Σύστημα (SIAD), Το Μεγαλύτερο Υπερηχητικό Αλεξίπτωτο Που Έχει Δοκιμαστεί Ποτέ, Διαμέτρου 33,5 Μέτρων. Εντούτοις, Δεν Εξελίχθηκαν Όλα Τέλεια.

Το SIAD Φούσκωσε Όπως Είχε Σχεδιαστεί, Αλλά Δεν Αναπτύχθηκε Σύμφωνα Με Τα Σχέδια. Οι Μηχανικοί Της NASA Υποβαθμίζουν Το Πρόβλημα, Αλλά Δεν Έχουν Δώσουν Προς Το Παρόν Λεπτομέρειες, Μέχρι Να Γίνει Ανάλυση Των Στοιχείων. Περίπου 45 Λεπτά Αργότερα, Ο Δίσκος Έπεσε Ελεγχόμενα Στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η Ανάκτηση Του Σκάφους Και Του Αλεξίπτωτου -Συνεπώς Και Των Δεδομένων- Από Πλοίο Μπορεί Να Χρειαστεί Μία Ημέρα Για Να Ολοκληρωθεί. Η NASA Προγραμματίζει Μια Ακόμα Δοκιμή Της Τεχνολογίας Το 2015 Με Την Προοπτική Να Την Αξιοποιήσει Σε Αποστολές Στον Άρη Από Το 2020.

 Low-Density Supersonic Decelerator (LDSD) Media Reel

Http://Www.Tovima.Gr/Science/Physics-Space/Article/?Aid=610860

  greek1.blogspot.com 

The formation of the Moon - Ο σχηματισμός του φεγγαριού

The formation of the Moon - Ο σχηματισμός του φεγγαριού

https://www.youtube.com/watch?v=Fwl_JBQtH9o

 Δημοσιεύτηκε στις 24 Απρ 2012
A simulation of the impact that may have formed the Moon.

For those people confused: This is a simulation of a larger impactor, about the size of Mars, impacting the early earth. The different colours correspond to different materials and layers within the earth and the impactor. It shows how the impact threw up a lot of one particular layer into space (the yellow colour in this picture) which explains the homogenous nature of the moon in comparison to Earth. The stuff that is in space towards the end of the animation would then coalesce to form a single body, which is a fairly well understood process.

Credit to Robin. M. Canup
http://www.boulder.swri.edu/~robin/

ΓΙΑΧΒΕΧ ΣΙΝ ΣΙΩΝ ΣΙΝΑ ΚΙΝΑ

ΓΙΑΧΒΕΧ ΣΙΝ ΣΙΩΝ ΣΙΝΑ ΚΙΝΑ

ΜΑΣΟΝΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΨΕΥΔΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΑΚΟΝΙΑΝΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ «ΑΣΜΟΝΤΑΪ» - «ΜΕΤΑΤΡΟΝ» - «ΜΙΧΑΗΛ» - ΚΑΙ «ΓΑΒΡΙΗΛ» - ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ, 

ΟΤΙ, ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΑΣ, 

ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΣΑΣ ΘΑ ΜΕΤΑΒΟΥΝ ΔΙ' ΑΝΤΑΜΟΙΒΕΣ 

ΣΕ ΜΑΣΟΝΙΚΟΥΣ ή ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥΣ «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥΣ» 

ΤΟΥ ΣΙΝ -- ΣΙΩΝ -- ΣΙΝΑ ΤΡΟΜΑΡΑ ΣΑΣ.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

Η Virgin Galactic πήρε την άδεια από την FAA στις ΗΠΑ για ταξίδια στο διάστημα [εικόνες-βίντεο]

Η Virgin Galactic πήρε την άδεια από την FAA στις ΗΠΑ για ταξίδια στο διάστημα 

[εικόνες-βίντεο]

Την ευκαιρία να απολαύσουν μια μοναδική εμπειρία σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας θα έχουν σε λίγους μήνες επιβάτες ανά τον κόσμο, καθώς η Αμερικανική Ομοσπονδία Υπηρεσίας Αεροπορίας (FAA) άναψε το «πράσινο» φως για τις πρώτες διαστημικές τουριστικές πτήσεις.


Η Virgin Galactic, ιδρυτής της οποίας είναι ο Richard Branson, έλαβε τη σχετική άδεια, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την πραγματοποίηση πτήσεων αναψυχής στο όριο του Διαστήματος.

Ειδικά διαμορφωμένο σκάφος θα πραγματοποιεί υπο-τροχιακή διαστημική πτήση, μεταφέροντας πλήρωμα δύο χειριστών και έξι επιβαινόντων, οι οποίοι θα βιώνουν μηδενική βαρύτητα και θα είναι σε θέση να δουν τη Γη, από την αποκαλούμενη απόλυτη «μαυρίλα» του διαστήματος.

Μέχρι στιγμής περισσότεροι από 600 υποψήφιοι επιβάτες έχουν καταβάλει το ποσό των 250.000 ευρώ, που αντιστοιχεί στο πολυπόθητο εισιτήριο. Ανάμεσα στους ανθρώπους που έχουν καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό είναι και ο Ashton Kutcher.

Εκτιμάται πως οι πρώτες πτήσεις θα ξεκινήσουν στα τέλη του χρόνου, ενώ ήδη έχουν πραγματοποιηθεί με επιτυχία οι δοκιμές για το εντυπωσιακό ταξίδι. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, η Virgin Galactic έχει επενδύσει μέχρι στιγμής περισσότερα από 420 εκατομμύρια δολάρια στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Το ταξίδι θα ξεκινάει από το ιδιωτικό διαστημικό κέντρο «Spaceport America» στην πολιτεία του Νέου Μεξικού κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.

Το σκάφος «SpaceShip Two» είναι εφοδιασμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και σύμφωνα με το πρόγραμμα θα ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος στερεωμένο κάτω από τα φτερά ενός μητρικού αεροπλάνου.

Στην συνέχεια, αφού θα πυροδοτείται ειδικός κινητήρας, το σκάφος θα ανεβαίνει μέχρι τα 110 χιλιόμετρα, χαρίζοντας έτσι στους επιβάτες μια ολιγόλεπτη εμπειρία της έλλειψης βαρύτητας.

Η συγκεκριμένη πτήση θεωρείται «υπο-τροχιακή», καθώς το «SpaceShip Two» -παρ' όλο που «σπάει» το φράγμα του ήχου- δεν πετάει αρκετά γρήγορα έτσι ώστε να τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Η συμφωνία της Virgin Galactic με τη FAA καθορίζει μεταξύ άλλων και το πώς θα συντονίζονται οι πτήσεις της εταιρείας με την υπόλοιπη εναέρια κυκλοφορία.

Virgin Galactic SpaceShipTwo First Powered Flight

   Virgin Galactic's Third Powered Flight

 ksipnistere.blogspot.gr 
 dionios.blogspot.gr

ΔΡΑΚΟΝΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΣΕΛΗΝΗ

ΔΡΑΚΟΝΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΣΕΛΗΝΗ

http://stavretta-stavrettastavretta.blogspot.gr/2014/03/blog-post_3.html

Σελήνη Φυσικός Δορυφόρος "Η Κάτι Αλλο?

Σελήνη Φυσικός Δορυφόρος "Η Κάτι Αλλο?

Σελήνη Φυσικός Δορυφόρος "Η Κάτι Αλλο?

Σελήνη Φυσικός Δορυφόρος "Η Κάτι Αλλο?

το video εδώ

http://stavretta-stavrettastavretta.blogspot.gr/2014/03/blog-post_3094.html

http://www.youtube.com/watch?v=oGQK01Auf5Y

Η κρυφή όψη της Σελήνης

Η κρυφή όψη της Σελήνης

 Μεταφορτώθηκε στις 3 Ιαν 2011
Ο τέλειος σχεδιασμός του σκηνικού που ζούμε! 
Το σκηνικό του θεάτρου. 
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ. 
ΑΦΥΠΝΙΣΙΣ

Η σελήνη περιστρέφεται αντίθετα από την τροχιά που διαγράφει γύρω από την γη. 
δηλαδή εαν περιστρέφεται αριστερόστροφα γύρω από την γη, τότε γύρω από τον εαυτό της γυρίζει δεξιόστροφα.
Για την κατανόηση του άνωθεν, θα βοηθηθείτε με τα κάτωθι παραδείγματα, σε περίπτωση αδυναμίας κατανόησης:
1. Η σελήνη είναι σαν έχει εμπλακεί με "φανταστικά" γρανάζια με την γη, στο οποίο όμως εκείνη μέσα στον ομφαλό του γραναζιού να ολισθαίνει.
2. πάρτε δυο ποτήρια. το ένα είναι η γη. το άλλο σημαδέψτε το στην μια μεριά. αυτή η μεριά θα πρέπει να δείχνει πάντοτε την γη. βάλτε το δακτυλό σας πάνω στο ποτήρι το οποίο είναι σημαδεμένο και αναπαριστά την σελήνη. το δακτυλό σας, ενώ μετακινείται το ποτήρι γύρω από το σταθερό ποτήρι που αναπαριστά στο κέντρο την γη, είναι σταθερό (το δάκτυλο που αναπαριστά τον κάθετο άξονα της σελήνης δεν μπορεί να γυρίσει, εκ φύσεως) . αυτό που θα διαπιστώσετε είναι να γυρίζει το ποτήρι (σελήνη) γύρω από το δάκτυλο σας, δηλαδή τον άξονα της.

φοβερό.

Κάποιος κατ' εμε, σύμφωνα με τις δικές μου γνώσεις, συντηρεί την κίνηση αυτή, ανέπαφη.

ούτε οι νεφελίμ την συντηρούν ούτε αυτοί .... που την κατοικούν.

http://www.youtube.com/watch?v=nLfJ36MDP3U



τά συμπεράσματα δικά σας...

Αμφιβητείται η επικρατούσα θεωρία δημιουργίας της Σελήνης

Αμφιβητείται η επικρατούσα θεωρία δημιουργίας της Σελήνης

 

Νέα στοιχεία θέτουν σε αμφισβήτηση την καθιερωμένη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης.

Οι επιστήμονες, εδώ και χρόνια, πιστεύουν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μία σφοδρή σύγκρουση ενός μεγάλου ουράνιου σώματος όσο ο ‘Αρης πάνω στη Γη, πριν από περίπου 4,5 δισ. χρόνια. Όμως αυτή η επικρατούσα θεωρία τίθεται τώρα σε αμφισβήτηση, καθώς μία νέα χημική ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων, όσον αφορά την ποσότητα του τιτανίου, διαπίστωσε ότι είναι υπερβολικά όμοια με την αντίστοιχη των γήινων πετρωμάτων, κάτι που δεν δικαιολογείται αν το φεγγάρι είχε σχηματιστεί από δύο διαφορετικά σώματα, τη Γη και το άλλο που έπεσε πάνω της.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σικάγο, με επικεφαλής την γεωχημικό Τζουντζούν Ντρανγκ του πανεπιστημίου του Σικάγο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστήμης «Nature Geoscience», σύμφωνα με το «Science» και το «Nature», χρησιμοποίησαν ένα φασματογράφο μάζας για να κάνουν την πιο ακριβή μέτρηση που έχει γίνει μέχρι σήμερα, της αναλογίας των ισοτόπων τιτανίου-50 και τιτανίου-47, τα οποία περιέχονται στα δείγματα σεληνιακών βράχων που έφεραν για μελέτη στη Γη οι αποστολές «Απόλλων» τη δεκαετία του ΄70 (τα άτομα των περισσότερων χημικών στοιχείων, όπως το τιτάνιο, υπάρχουν στη φύση σε ελαφρώς διαφορετικές μορφές, που λέγονται ισότοπα και έχουν διαφορετικές μάζες ανάλογα με τον αριθμό των νετρονίων στον πυρήνα τους)…..
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η αναλογία των δύο ισοτόπων στη Σελήνη είναι ουσιαστικά ίδια με αυτή που υπάρχει στον μανδύα της Γης (το στρώμα μεταξύ του φλοιού και του πυρήνα), δηλαδή περίπου 4 μέρη ανά εκατομμύριο. Όμως αυτή η ομοιότητα δεν δικαιολογείται, αν η Σελήνη, από γεωλογική άποψη, αποτελεί όχι κομμάτι μόνο της Γης, αλλά μίγμα δύο ουρανίων σωμάτων. Κανονικά, η χημική «υπογραφή» της Σελήνης θα έπρεπε να αντανακλά και τους δύο «γονείς» της, τόσο τη Γη, όσο και το άλλο άγνωστο σώμα που συγκρούστηκε με τον πλανήτη μας. Το σώμα αυτό πρέπει να είχε διαφορετική γεωχημική σύσταση από τη γήινη, αφού οι μελέτες μετεωριτών που έχουν πέσει στη Γη από το διάστημα, δείχνουν ότι έχουν αφθονία ισοτόπων τιτανίου (έως 600 μέρη ανά εκατομμύριο).
Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι, μετά την τρομακτική πρόσκρουση και τα υλικά που εκτινάχτηκαν στο διάστημα για να σχηματίσουν τελικά το δορυφόρο μας, η Γη συνεισέφερε κατά προσέγγιση έως το 60% της Σελήνης και το άλλο σώμα τουλάχιστον το 40%. Έτσι, η Σελήνη δεν θα έπρεπε σήμερα να έχει ακριβώς ίδια με τη Γη αναλογία των ισοτόπων τιτανίου στο έδαφός της.
Η νέα ανάλυση δεν είναι η μόνη που ρίχνει σοβαρή σκιά αμφιβολίας στην προέλευση της Σελήνης. Οι επιστήμονες ήδη γνωρίζουν ότι η αναλογία των ισοτόπων οξυγόνου στα σεληνιακά πετρώματα είναι επίσης ίδια με αυτή στον μανδύα της Γης. Η ανακάλυψη ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει με το τιτάνιο, ενισχύει την άποψη ότι κάτι πάει λάθος με την κυρίαρχη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης.
Μία εναλλακτική θεωρία, που θα εξηγούσε καλύτερα τα νέα στοιχεία, είναι ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε αποκλειστικά από τη Γη, όταν ένα τμήμα της τελευταίας αποκόπηκε, όσο ακόμα η φυγόκεντρη δύναμη του πλανήτη μας ήταν ισχυρότερη από την κεντρομόλο δύναμη της βαρύτητας. Όμως και αυτό το σενάριο έχει διάφορες αδυναμίες. Από την άλλη, οι επιστήμονες προσπαθούν να φανταστούν μία κατάλληλη τροποποίηση του κυρίαρχου μοντέλου της δημιουργίας της Σελήνης μετά από πρόσκρουση, έτσι ώστε να εξηγούνται και τα νέα στοιχεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν υπάρχει ακόμα οριστική απάντηση για τον τρόπο που δημιουργήθηκε το φεγγάρι.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ - news.sciencemag.org



ΔΕΣ ΑΥΤΟ...

 Beans

Findings Cast Doubt on Moon Origins

 Findings Cast Doubt on Moon Origins

Cosmic Collisions Space Show/Rose Center for Earth and Space/AMNH

Spectacular. New research sheds light on how the moon formed.

The moon, that giant lump of rock that has fascinated poets and scientists alike, may be about to get even more interesting. A new analysis of isotopes found in lunar minerals challenges the prevailing view of how Earth's nearest neighbor formed.

Most scientists believe Earth collided with a hypothetical, Mars-sized planet called Theia early in its existence, and the resulting smash-up produced a disc of magma orbiting our planet that later coalesced to form the moon. This is called the giant impact hypothesis. Computer models indicate that, for the collision to remain consistent with the laws of physics, at least 40% of the magma would have had to come from Theia.

One way to test the hypothesis is to look at the isotopes of particular elements in rocks returned from the moon. Atoms of most elements can occur in slightly different forms, called isotopes, with slightly different masses. Oxygen, for example, has three isotopes: 16O, 17O and 18O, indicating differences in the number of neutrons each nucleus contains. Compare any two samples of oxygen found on Earth and you'll find the proportions of 16O, 17O and 18O isotopes are almost identical in the two samples. The proportions found in samples from meteorites and other planets like Mars, however, are usually different. So if you find that a sample has the same oxygen isotope composition as one from Earth, then it's very likely the sample came from our world.

Previous research has established that the oxygen isotope composition of lunar samples is indistinguishable from that of Earth. Since 40% of the moon is supposed to have come from Theia (which presumably would have had a different isotope composition), this might spell trouble for the giant impact hypothesis. But it's possible that Earth may have exchanged oxygen gas with the magma disk that later formed the Moon shortly after the collision, explaining why the results are the same.

In the new research, published online today in Nature Geoscience, geochemists led by Junjun Zhang at the University of Chicago in Illinois, together with a colleague at the University of Bern in Switzerland, looked at titanium isotopes in 24 separate samples of lunar rock and soil. The proportion of 50Ti to 47Ti is another good indicator of whether a sample came from Earth, and, just as with oxygen, the researchers found  the moon's proportion was effectively the same as Earth's and different from elsewhere in the solar system
Zhang explains that it's unlikely Earth could have exchanged titanium gas with the magma disk because titanium has a very high boiling point. "The oxygen isotopic composition would be very easily homogenized because oxygen is much more volatile, but we would expect homogenizing titanium to be very difficult."

So, if the giant impact hypothesis doesn't explain the moon, how did it get there? One possibility is that a glancing blow from a passing body left Earth spinning so rapidly that it threw some of itself off into space like a shot put, forming the disk that coalesced into the moon. This would explain why the moon seems to be made entirely of Earth material. But there are problems with this model, too, such as the difficulty of explaining where all the extra angular momentum went after the moon formed, and the researchers aren't claiming to have refuted the giant impact hypothesis.

Planetologist Matthias Meier of Lund University in Sweden, who was not involved in the new study, finds the research persuasive, but he's not ready to give up on the giant impact hypothesis either. "I think the general idea of having an impact forming a disk and this disk then forming a moon is probably right," he says, "but this paper shows us that we still don't understand exactly what the mechanism is, and there is a lot of work to be done in that field."

http://news.sciencemag.org/2012/03/findings-cast-doubt-moon-origins


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ GOOGLE
 όποιος από τούς φίλους μας θέλει καί μπορεί 
νά μεταφράσει τό κείμενο,   άς στείλει e-mail στό 
stavretta008@hotmail.com
Ευχαριστούμε εκ τών προτέρων.

Τα ευρήματα εγείρουν αμφιβολίες για Moon Origins

Κοσμικές συγκρούσεις Space Show / Κέντρο Rose για τη Γη και το Διάστημα / AMNH

Spectacular. Νέα έρευνα ρίχνει φως στο πώς η Σελήνη σχηματίστηκε.

Το φεγγάρι, το γιγαντιαίο κομμάτι βράχου που έχει συναρπάσει τους ποιητές και τους επιστήμονες όσο μπορεί να είναι για να πάρει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Μια νέα ανάλυση των ισοτόπων βρίσκονται στο σεληνιακό ορυκτά αμφισβητεί την επικρατούσα άποψη για το πώς πλησιέστερο γείτονα της Γης σχηματίστηκε.

Οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν Γη συγκρούστηκε με ένα υποθετικό, τον Άρη πλανήτη που ονομάζεται Θεία νωρίς την ύπαρξή του, και η προκύπτουσα smash-up παράγει δίσκο του μάγματος σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας, που  αργότερα συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν το φεγγάρι . Αυτό ονομάζεται ο γίγαντας υπόθεση επιπτώσεις. Τα μοντέλα των υπολογιστών δείχνουν ότι, για τη σύγκρουση να παραμείνει συνεπής με τους νόμους της φυσικής, τουλάχιστον το 40% του μάγματος θα έπρεπε να έρθει από την Θεία.

Ένας τρόπος για να ελεγχθεί η υπόθεση είναι να δούμε τα ισότοπα των συγκεκριμένων στοιχείων σε βράχους επέστρεψε από το φεγγάρι. Άτομα περισσότερα στοιχεία μπορεί να συμβεί σε ελαφρώς διαφορετικές μορφές, που ονομάζονται ισότοπα, με ελαφρώς διαφορετικές μάζες. Οξυγόνο, για παράδειγμα, έχει τρία ισότοπα: 16 Ο, 17 Ο και 18 Ο, υποδεικνύοντας διαφορές στον αριθμό των νετρονίων κάθε πυρήνας περιέχει. Συγκρίνετε όλα τα δύο δείγματα του οξυγόνου που βρέθηκαν στη Γη και θα βρείτε τις αναλογίες των 16 O, 17 O και 18 O ισότοπα είναι σχεδόν ταυτόσημες στα δύο δείγματα. Οι αναλογίες που βρέθηκαν σε δείγματα από μετεωρίτες και άλλους πλανήτες όπως ο Άρης, όμως, είναι συνήθως διαφορετικές. Έτσι, αν διαπιστώσετε ότι ένα δείγμα έχει την ίδια σύνθεση ισοτόπων οξυγόνου ως ένα από τη Γη, τότε είναι πολύ πιθανό το δείγμα προήλθε από τον κόσμο μας.

Προηγούμενη έρευνα έχει αποδείξει ότι η σύνθεση των ισοτόπων οξυγόνου σεληνιακά δείγματα δεν διαφέρει από εκείνη της Γης. Από το 40% της σελήνης υποτίθεται ότι προέρχονται από την Theia (που κατά πάσα πιθανότητα θα είχε διαφορετική σύνθεση ισοτόπων), αυτό θα μπορούσε να σημάνει προβλήματα για το γιγαντιαίο υπόθεση επιπτώσεις. Αλλά είναι δυνατό ότι η Γη μπορεί να έχουν ανταλλάξει αερίου οξυγόνου με το δίσκο μάγμα που αργότερα σχημάτισε το φεγγάρι λίγο μετά τη σύγκρουση, εξηγεί γιατί τα αποτελέσματα είναι τα ίδια.

Στη νέα έρευνα, που δημοσιεύθηκε online σήμερα στο περιοδικό Nature Geoscience , γεωχημικούς με επικεφαλής τον Junjun Zhang στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο στο Ιλινόις, μαζί με έναν συνάδελφό του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία, εξέτασαν τα ισότοπα του τιτανίου σε 24 ξεχωριστά δείγματα των σεληνιακών πετρωμάτων και του εδάφους . Το ποσοστό του 50 Ti σε 47 Ti είναι μια άλλη καλή ένδειξη του κατά πόσον ένα δείγμα προήλθε από τη Γη, και, όπως και με το οξυγόνο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ποσοστό του φεγγαριού ήταν ουσιαστικά η ίδια με της Γης και διαφορετικό από άλλα μέρη του ηλιακού συστήματος . Zhang, εξηγεί ότι είναι απίθανο Γη θα μπορούσε να ανταλλαγεί αερίου τιτανίου με το δίσκο μάγματος, επειδή τιτάνιο έχει ένα πολύ υψηλό σημείο βρασμού. «Η ισοτοπική σύνθεση του οξυγόνου θα είναι πολύ εύκολα να ομογενοποιηθεί επειδή το οξυγόνο είναι πολύ πιο ασταθείς, αλλά θα περιμέναμε ομογενοποίηση του τιτανίου να είναι πολύ δύσκολο."

Έτσι, αν ο γίγαντας υπόθεση των επιπτώσεων δεν εξηγεί το φεγγάρι, πώς θα φτάσουμε εκεί; Μια πιθανότητα είναι ότι ένα φοβερό πλήγμα από διερχόμενο σώμα άφησε τη Γη περιστρέφεται τόσο γρήγορα που έριξε μερικά από μόνη της στο διάστημα σαν σφαιροβολία, σχηματίζοντας το δίσκο που συγχωνεύτηκαν στο φεγγάρι. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί το φεγγάρι φαίνεται να είναι κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από υλικά της Γης. Αλλά υπάρχουν προβλήματα με αυτό το μοντέλο, επίσης, όπως η δυσκολία του να εξηγήσει, όπου όλα τα επιπλέον στροφορμή πήγε μετά το φεγγάρι σχηματίστηκε, και οι ερευνητές δεν ισχυρίζονται ότι έχουν αντικρούσει το γιγάντιο υπόθεση επιπτώσεων.

Planetologist Matthias Meier του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία, ο οποίος δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη, η έρευνα βρίσκει πειστική, αλλά δεν είναι έτοιμος να εγκαταλείψει την γιγαντιαία υπόθεση αντίκτυπο είτε. «Νομίζω ότι η γενική ιδέα του να έχουν αντίκτυπο στη δημιουργία ενός δίσκου και αυτό το δίσκο, στη συνέχεια, σχηματίζοντας ένα φεγγάρι είναι πιθανώς σωστό," λέει, "αλλά αυτό το έγγραφο μας δείχνει ότι ακόμα δεν κατανοούν ακριβώς τι είναι ο μηχανισμός, και δεν υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει σε αυτόν τον τομέα. "


news.sciencemag.org




ΔΕΣ ΑΥΤΟ...

 Beans