The formation of the Moon - Ο σχηματισμός του φεγγαριού
https://www.youtube.com/watch?v=Fwl_JBQtH9o
Δημοσιεύτηκε στις 24 Απρ 2012 A simulation of the impact that may have formed the Moon. For those people confused: This is a simulation of a larger impactor, about the size of Mars, impacting the early earth. The different colours correspond to different materials and layers within the earth and the impactor. It shows how the impact threw up a lot of one particular layer into space (the yellow colour in this picture) which explains the homogenous nature of the moon in comparison to Earth. The stuff that is in space towards the end of the animation would then coalesce to form a single body, which is a fairly well understood process.
Credit to Robin. M. Canup
http://www.boulder.swri.edu/~robin/
Μεταφορτώθηκε στις 3 Ιαν 2011 Ο τέλειος σχεδιασμός του σκηνικού που ζούμε! Το σκηνικό του θεάτρου. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ. ΑΦΥΠΝΙΣΙΣ Η σελήνη περιστρέφεται αντίθετα από την τροχιά που διαγράφει γύρω από την γη. δηλαδή εαν περιστρέφεται αριστερόστροφα γύρω από την γη, τότε γύρω από τον εαυτό της γυρίζει δεξιόστροφα. Για την κατανόηση του άνωθεν, θα βοηθηθείτε με τα κάτωθι παραδείγματα, σε περίπτωση αδυναμίας κατανόησης: 1. Η σελήνη είναι σαν έχει εμπλακεί με "φανταστικά" γρανάζια με την γη, στο οποίο όμως εκείνη μέσα στον ομφαλό του γραναζιού να ολισθαίνει. 2. πάρτε δυο ποτήρια. το ένα είναι η γη. το άλλο σημαδέψτε το στην μια μεριά. αυτή η μεριά θα πρέπει να δείχνει πάντοτε την γη. βάλτε το δακτυλό σας πάνω στο ποτήρι το οποίο είναι σημαδεμένο και αναπαριστά την σελήνη. το δακτυλό σας, ενώ μετακινείται το ποτήρι γύρω από το σταθερό ποτήρι που αναπαριστά στο κέντρο την γη, είναι σταθερό (το δάκτυλο που αναπαριστά τον κάθετο άξονα της σελήνης δεν μπορεί να γυρίσει, εκ φύσεως) . αυτό που θα διαπιστώσετε είναι να γυρίζει το ποτήρι (σελήνη) γύρω από το δάκτυλο σας, δηλαδή τον άξονα της. φοβερό. Κάποιος κατ' εμε, σύμφωνα με τις δικές μου γνώσεις, συντηρεί την κίνηση αυτή, ανέπαφη. ούτε οι νεφελίμ την συντηρούν ούτε αυτοί .... που την κατοικούν. http://www.youtube.com/watch?v=nLfJ36MDP3U
Επιβεβαιώνεται η θεωρία ότι δημιουργήθηκε από τη σύγκρουση της Γης με ένα διαστημικό σώμα σαν τον Αρη
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ πραγματοποίησαν προσομοιώσεις οι οποίες επίσης επιβεβαιώνουν τη θεωρία της σύγκρουσης Νέα ευρήματα δίνουν λύση στο μυστήριο της ύπαρξης της Σελήνης. Δύο νέες μελέτες επιβεβαιώνουν τη θεωρία ότι η Σελήνη είναι τελικά προϊόν της τρομερής σύγκρουσης της Γης με ένα διαστημικό σώμα με μέγεθος ανάλογο με αυτό του πλανήτη Άρη. Οι θεωρίες Η ύπαρξη της Σελήνης και το πώς δημιουργήθηκε αποτελεί ένα από τα μεγάλα σύγχρονα αναπάντητα επιστημονικά ερωτηματικά. Εχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες αλλά η πιο δημοφιλής είναι αυτή που διατυπώθηκε σε ένα συνέδριο το 1975 και ανέφερε ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από τη σύγκρουση της Γης με ένα γιγάντιο διαστημικό σώμα το οποίο οι θιασώτες της θεωρίας ονόμασαν Θεία, τη μυθολογική μητέρα της Σελήνης. Η παλαιότερη θεωρία, διατυπώθηκε από τον υιό του Καρόλου Δαρβίνου, Τζορτζ, που ανέφερε ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε από τη Γη, όταν ένα κομμάτι ύλης αποσπάστηκε από την περιοχή του ισημερινού του πλανήτη μας λόγω της φυγόκεντρης δύναμης. Η θεωρία αυτή εγκαταλείφθηκε, επειδή για να συμβεί ένα τέτοιο φαινόμενο θα έπρεπε η Γη να περιστρέφεται εξαιρετικά γρήγορα. Άλλη θεωρία είναι ότι η Σελήνη ήταν ένας αστεροειδής που παγιδεύτηκε από τη βαρυτική έλξη της Γης. Ούτε αυτή η θεωρία «περπάτησε» ιδιαίτερα αφού θα έπρεπε να υπάρχουν συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές και άλλες συνθήκες στη Γη (π.χ πολύ πυκνή ατμόσφαιρα) οι οποίες με βάση τα όσα γνωρίζουμε δεν υπήρξαν ποτέ. Άλλη θεωρία είναι ότι Σελήνη και Γη δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα από τα υλικά του κοσμικού δίσκου του Ήλιου κατά την περίοδο της γέννησης και των υπολοίπων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. Όμως οι έρευνες που έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση δεν εντόπισαν στοιχεία που να την επιβεβαιώνουν. Τα ισότοπα – αποδείξεις Ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σεντ Λιούις μελέτησαν πετρώματα που έφεραν πίσω οι αστροναύτες τα οποία όπως διαπίστωσαν είναι πλούσια σε βαρέα ισότοπα ψευδαργύρου. Αυτό σύμφωνα με τους ερευνητές είναι απόδειξη ότι η Σελήνη είναι προϊόν μιας τρομερής σύγκρουσης της Γης με ένα γιγάντιο διαστημικό σώμα πριν μερικά δισεκατομμύρια έτη. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ύπαρξη της «βαριάς» μορφής ψευδαργύρου στη Σελήνη εξηγείται επειδή τα βαρύτερα άτομα συμπυκνώθηκαν έξω από το νέφος των εξατμισμένων (από τη σύγκρουση) πετρωμάτων ταχύτερα από τα πιο ελαφριά άτομα. Η ανακάλυψη της προέλευσης της Σελήνης είναι ιδιαίτερα σημαντική για πολλούς λόγους. Άλλωστε οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αν δε υπήρχε η Σελήνη η Γη θα ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε και οι συνθήκες δεν θα ήταν καθόλου ευνοϊκές για την ανάπτυξη και επιβίωση της ζωής στον πλανήτη μας. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι αν δεν υπήρχε η Σελήνη η Γη θα περιστρεφόταν πολύ ταχύτερα, η διάρκεια της μέρας θα ήταν μικρότερη και οι κλιματικές συνθήκες θα ήταν ακραίες και πιθανώς χαοτικές. Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature. Παρόμοιο… DNA Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ πραγματοποίησαν προσομοιώσεις οι οποίες επίσης επιβεβαιώνουν τη θεωρία της σύγκρουσης. Οι προσομοιώσεις δείχνουν ότι η σύνθεση αλλά και η χημική σύσταση της Σελήνης είναι σε πολύ μεγάλο ποσοστό ταυτόσημη με εκείνη της Γης. Αυτό σύμφωνα με τους ερευνητές σημαίνει ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε από υλικά της Γης και σύμφωνα με τους ερευνητές η μόνη πιθανή εξήγηση είναι να υπήρξε μια κολοσσιαία σύγκρουση της Γης με κάποιο διαστημικό σώμα που να εκτόξευσε αυτά τα υλικά στο διάστημα. Ένα δεύτερο ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης επιβεβαιώνει και τη θεωρία ότι η παρουσία της Σελήνης ήταν απαραίτητη ώστε η Γη να είναι ένας κόσμος φιλικός για τη ζωή. Η προσομοιώσεις έδειξαν ότι η Γη πριν τη δημιουργία της Σελήνης περιστρεφόταν πολύ γρήγορα και η μέρα διαρκούσε 2-3 τρεις ώρες. Αυτό σημαίνει ότι οι συνθήκες στον πλανήτη μας θα ήταν ακραίες και θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι απίθανο να αναπτυχθεί και να επιβιώσει η ζωή σε αυτόν. Σύμφωνα με τους ερευνητές του Χάρβαρντ οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο καθώς και ανάμεσα στη Γη και τη Σελήνη ομαλοποίησαν την περιστροφή του πλανήτη μας και δημιούργησαν τις συνθήκες που οδήγησαν στην εμφάνιση και την εξέλιξη της ζωής σε αυτόν. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Science
Θοδωρής Λαΐνας www.tovima.gr (sciencemag.org - bbc.co.uk) http://physicsgg.me/
Φωτογραφία της πανσελήνου από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, που έβγαλε ο αστροναύτης Paolo Nespoli, στις 20 Μαρτίου του 2011
Μεγάλες ποσότητες νερού βρίσκονται στο εσωτερικό της Σελήνης, υποστηρίζει έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Science Express, στην διαδικτυακή έκδοση του αμερικανικού επιστημονικού περιοδικού Science. Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα αφού εντόπισαν μόρια νερού και άλλα πτητικά στοιχεία σε ποσότητα μάγματος που είχαν φέρει οι αστροναύτες του Apollo 17, στην τελευταία αποστολή στο φεγγάρι το Δεκέμβριο του 1972. «Αυτά τα δείγματα του μάγματος (που εκτινάχθηκαν από μεγάλα βάθη από τη σεληνιακή ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια) είναι το καλύτερο μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας για να εκτιμήσουμε την ποσότητα του νερού στο εσωτερικό της Σελήνης», δήλωσε ο Τζέιμς Βαν Όρμαν, καθηγητής γεωλογίας.
Φωτογραφία οπισθοσκέδασης ηλεκτρονίων σεληνιακού μάγματος που μετέφερε στη Γη το Απόλλων 17
Οι ερευνητές εντόπισαν στο σεληνιακό μάγμα συγκεντρώσεις νερού και πτητικών στοιχείων όπως το φθόριο, το χλώριο και το θείο, σχεδόν πανομοιότυπες με αυτές που έχουν μετρηθεί σε στερεοποιημένο μάγμα από τη Γη. Η διαπίστωση αυτή ενισχύει τη θεωρία ότι η Γη και η Σελήνη έχουν μια κοινή προέλευση, αλλά αναγκάζει επίσης τους επιστήμονες να επανεξετάσουν τον τρόπο δημιουργίας της Σελήνης. Οι επιστήμονες θεωρούν ακόμη ότι το νερό στο φεγγάρι προέρχεται από κομήτες και μετεωρίτες που έπεσαν στο σεληνιακό έδαφος κατά καιρούς.
www.skai.gr - www.space.com
http://physicsgg.me/
…. απ’ ότι νομίζαμε μέχρι τώρα, σύμφωνα με λεπτομερείς αναλύσεις σεληνιακών πετρωμάτων
H νέα εκτίμηση της ηλικίας του φεγγαριού: 4.36 δισεκατομμύρια χρόνια Το μυστήριο της καταγωγής της Σελήνης έγινε ακόμα πιο πυκνό. Ο δορυφόρος της Γης είναι περίπου 200 εκατ. χρόνια νεότερος από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, σύμφωνα με νέους υπολογισμούς. Η Σελήνη πιστεύεται ότι σχηματίστηκε, κατά την ταραχώδη πρώιμη φάση δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος -πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια- μετά από μία σύγκρουση ανάμεσα στη ΓΗ και σε ένα άλλο ουράνιο σώμα με μέγεθος όσο ο Άρης. Τα καυτά λιωμένα συντρίμμια της πρόσκρουσης εκτινάχθηκαν στο διάστημα, τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη και σταδιακά ψύχθηκαν και συγκολλήθηκαν σε ένα ενιαίο σώμα-δορυφόρο. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωχημικό Λαρς Μποργκ του Εργαστηρίου Λόρενς Λίβερμορ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, έκαναν νέες γεωχημικές αναλύσεις σε δείγματα σεληνιακών βράχων (που έφερε το 1972 η αποστολή «Απόλλων 16») εφαρμόζοντας νέες τεχνικές χρονολόγησης. Υπολόγισαν, έτσι, ότι έχουν ηλικία 4,36 δισεκατομμυρίων ετών (με περιθώριο λάθους συν/πλην τρία εκατ. χρόνια), δηλαδή περίπου 200 εκατ. χρόνια μετά τη δημιουργία των πρώτων στερεών υλικών σωμάτων στο ηλιακό σύστημα.
H Σελήνη σχηματίστηκε από μια γιγαντιαία σύγκρουση μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα απ’ ότι μέχρι τώρα νομίζαμε (φωτογραφία: Gemini Observatory/Lynette Cook)
Μέχρι σήμερα, εκτιμάτο ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μόνο 30 εκατ. χρόνια μετά τη δημιουργία του ηλιακού συστήματος, που θεωρείται ότι έχει ηλικία 4,57 δισεκατομμύρια χρόνια….. * Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Nature. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι είτε η πρόσκρουση από την οποία προέκυψε το φεγγάρι, συνέβη πιθανότατα αρκετά αργότερα σε σχέση με τις επικρατούσες θεωρίες (αν και είναι νωρίς για να πειστεί η επιστημονική κοινότητα για αυτό, μέχρι να προκύψουν νέα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τη νέα θεωρία), είτε είναι λανθασμένη η σημερινή κυρίαρχη θεωρία σχετικά με το πώς ψύχθηκε και διαμορφώθηκε ο πρώτος φλοιός του φεγγαριού, οπότε πρέπει να αναθεωρηθεί η γεωλογική ιστορία του δορυφόρου. Η νέα νεότερη χρονολόγηση της ηλικίας της Σελήνης είναι ανάλογη της ηλικίας των παλαιότερων πετρωμάτων που έχουν βρεθεί στη Γη (ζιρκόνιο στη Δυτική Αυστραλία), κάτι που παραπέμπει στην υπόθεση ότι οι αρχαιότεροι φλοιοί της Γης και του δορυφόρου της σχηματίστηκαν την ίδια περίπου εποχή, λίγο μετά τη γιγάντια σύγκρουση με ένα τρίτο ουράνιο σώμα. Newsroom ΔΟΛ, ΑΠΕ-ΜΠΕ - dailymail.co.uk physicsgg.me
Αμφιβητείται η επικρατούσα θεωρία δημιουργίας της Σελήνης
Νέα στοιχεία θέτουν σε αμφισβήτηση την καθιερωμένη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης. Οι επιστήμονες, εδώ και χρόνια, πιστεύουν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μία σφοδρή σύγκρουση ενός μεγάλου ουράνιου σώματος όσο ο ‘Αρης πάνω στη Γη, πριν από περίπου 4,5 δισ. χρόνια. Όμως αυτή η επικρατούσα θεωρία τίθεται τώρα σε αμφισβήτηση, καθώς μία νέα χημική ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων, όσον αφορά την ποσότητα του τιτανίου, διαπίστωσε ότι είναι υπερβολικά όμοια με την αντίστοιχη των γήινων πετρωμάτων, κάτι που δεν δικαιολογείται αν το φεγγάρι είχε σχηματιστεί από δύο διαφορετικά σώματα, τη Γη και το άλλο που έπεσε πάνω της. Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σικάγο, με επικεφαλής την γεωχημικό Τζουντζούν Ντρανγκ του πανεπιστημίου του Σικάγο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστήμης «Nature Geoscience», σύμφωνα με το «Science» και το «Nature», χρησιμοποίησαν ένα φασματογράφο μάζας για να κάνουν την πιο ακριβή μέτρηση που έχει γίνει μέχρι σήμερα, της αναλογίας των ισοτόπων τιτανίου-50 και τιτανίου-47, τα οποία περιέχονται στα δείγματα σεληνιακών βράχων που έφεραν για μελέτη στη Γη οι αποστολές «Απόλλων» τη δεκαετία του ΄70 (τα άτομα των περισσότερων χημικών στοιχείων, όπως το τιτάνιο, υπάρχουν στη φύση σε ελαφρώς διαφορετικές μορφές, που λέγονται ισότοπα και έχουν διαφορετικές μάζες ανάλογα με τον αριθμό των νετρονίων στον πυρήνα τους)….. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η αναλογία των δύο ισοτόπων στη Σελήνη είναι ουσιαστικά ίδια με αυτή που υπάρχει στον μανδύα της Γης (το στρώμα μεταξύ του φλοιού και του πυρήνα), δηλαδή περίπου 4 μέρη ανά εκατομμύριο. Όμως αυτή η ομοιότητα δεν δικαιολογείται, αν η Σελήνη, από γεωλογική άποψη, αποτελεί όχι κομμάτι μόνο της Γης, αλλά μίγμα δύο ουρανίων σωμάτων. Κανονικά, η χημική «υπογραφή» της Σελήνης θα έπρεπε να αντανακλά και τους δύο «γονείς» της, τόσο τη Γη, όσο και το άλλο άγνωστο σώμα που συγκρούστηκε με τον πλανήτη μας. Το σώμα αυτό πρέπει να είχε διαφορετική γεωχημική σύσταση από τη γήινη, αφού οι μελέτες μετεωριτών που έχουν πέσει στη Γη από το διάστημα, δείχνουν ότι έχουν αφθονία ισοτόπων τιτανίου (έως 600 μέρη ανά εκατομμύριο). Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι, μετά την τρομακτική πρόσκρουση και τα υλικά που εκτινάχτηκαν στο διάστημα για να σχηματίσουν τελικά το δορυφόρο μας, η Γη συνεισέφερε κατά προσέγγιση έως το 60% της Σελήνης και το άλλο σώμα τουλάχιστον το 40%. Έτσι, η Σελήνη δεν θα έπρεπε σήμερα να έχει ακριβώς ίδια με τη Γη αναλογία των ισοτόπων τιτανίου στο έδαφός της. Η νέα ανάλυση δεν είναι η μόνη που ρίχνει σοβαρή σκιά αμφιβολίας στην προέλευση της Σελήνης. Οι επιστήμονες ήδη γνωρίζουν ότι η αναλογία των ισοτόπων οξυγόνου στα σεληνιακά πετρώματα είναι επίσης ίδια με αυτή στον μανδύα της Γης. Η ανακάλυψη ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει με το τιτάνιο, ενισχύει την άποψη ότι κάτι πάει λάθος με την κυρίαρχη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης. Μία εναλλακτική θεωρία, που θα εξηγούσε καλύτερα τα νέα στοιχεία, είναι ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε αποκλειστικά από τη Γη, όταν ένα τμήμα της τελευταίας αποκόπηκε, όσο ακόμα η φυγόκεντρη δύναμη του πλανήτη μας ήταν ισχυρότερη από την κεντρομόλο δύναμη της βαρύτητας. Όμως και αυτό το σενάριο έχει διάφορες αδυναμίες. Από την άλλη, οι επιστήμονες προσπαθούν να φανταστούν μία κατάλληλη τροποποίηση του κυρίαρχου μοντέλου της δημιουργίας της Σελήνης μετά από πρόσκρουση, έτσι ώστε να εξηγούνται και τα νέα στοιχεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν υπάρχει ακόμα οριστική απάντηση για τον τρόπο που δημιουργήθηκε το φεγγάρι.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ - news.sciencemag.org
Cosmic Collisions Space Show/Rose Center for Earth and Space/AMNH
Spectacular. New research sheds light on how the moon formed.
The moon, that giant lump of rock that has fascinated poets and scientists alike, may be about to get even more interesting. A new analysis of isotopes found in lunar minerals challenges the prevailing view of how Earth's nearest neighbor formed. Most scientists believe Earth collided with a hypothetical, Mars-sized planet called Theia early in its existence, and the resulting smash-up produced a disc of magma orbiting our planet that later coalesced to form the moon. This is called the giant impact hypothesis. Computer models indicate that, for the collision to remain consistent with the laws of physics, at least 40% of the magma would have had to come from Theia. One way to test the hypothesis is to look at the isotopes of particular elements in rocks returned from the moon. Atoms of most elements can occur in slightly different forms, called isotopes, with slightly different masses. Oxygen, for example, has three isotopes: 16O, 17O and 18O, indicating differences in the number of neutrons each nucleus contains. Compare any two samples of oxygen found on Earth and you'll find the proportions of 16O, 17O and 18O isotopes are almost identical in the two samples. The proportions found in samples from meteorites and other planets like Mars, however, are usually different. So if you find that a sample has the same oxygen isotope composition as one from Earth, then it's very likely the sample came from our world. Previous research has established that the oxygen isotope composition of lunar samples is indistinguishable from that of Earth. Since 40% of the moon is supposed to have come from Theia (which presumably would have had a different isotope composition), this might spell trouble for the giant impact hypothesis. But it's possible that Earth may have exchanged oxygen gas with the magma disk that later formed the Moon shortly after the collision, explaining why the results are the same. In the new research, published online today in Nature Geoscience, geochemists led by Junjun Zhang at the University of Chicago in Illinois, together with a colleague at the University of Bern in Switzerland, looked at titanium isotopes in 24 separate samples of lunar rock and soil. The proportion of 50Ti to 47Ti is another good indicator of whether a sample came from Earth, and, just as with oxygen, the researchers found the moon's proportion was effectively the same as Earth's and different from elsewhere in the solar system Zhang explains that it's unlikely Earth could have exchanged titanium gas with the magma disk because titanium has a very high boiling point. "The oxygen isotopic composition would be very easily homogenized because oxygen is much more volatile, but we would expect homogenizing titanium to be very difficult." So, if the giant impact hypothesis doesn't explain the moon, how did it get there? One possibility is that a glancing blow from a passing body left Earth spinning so rapidly that it threw some of itself off into space like a shot put, forming the disk that coalesced into the moon. This would explain why the moon seems to be made entirely of Earth material. But there are problems with this model, too, such as the difficulty of explaining where all the extra angular momentum went after the moon formed, and the researchers aren't claiming to have refuted the giant impact hypothesis. Planetologist Matthias Meier of Lund University in Sweden, who was not involved in the new study, finds the research persuasive, but he's not ready to give up on the giant impact hypothesis either. "I think the general idea of having an impact forming a disk and this disk then forming a moon is probably right," he says, "but this paper shows us that we still don't understand exactly what the mechanism is, and there is a lot of work to be done in that field."
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ GOOGLE όποιος από τούς φίλους μας θέλει καί μπορεί νά μεταφράσει τό κείμενο, άς στείλει e-mail στό stavretta008@hotmail.com Ευχαριστούμε εκ τών προτέρων.
Τα ευρήματα εγείρουν αμφιβολίες για Moon Origins
Κοσμικές συγκρούσεις Space Show / Κέντρο Rose για τη Γη και το Διάστημα / AMNH
Spectacular. Νέα έρευνα ρίχνει φως στο πώς η Σελήνη σχηματίστηκε.
Το φεγγάρι, το γιγαντιαίο κομμάτι βράχου που έχει συναρπάσει τους ποιητές και τους επιστήμονες όσο μπορεί να είναι για να πάρει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Μια νέα ανάλυση των ισοτόπων βρίσκονται στο σεληνιακό ορυκτά αμφισβητεί την επικρατούσα άποψη για το πώς πλησιέστερο γείτονα της Γης σχηματίστηκε. Οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν Γη συγκρούστηκε με ένα υποθετικό, τον Άρη πλανήτη που ονομάζεται Θεία νωρίς την ύπαρξή του, και η προκύπτουσα smash-up παράγει δίσκο του μάγματος σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας, που αργότερα συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν το φεγγάρι. Αυτό ονομάζεται ο γίγαντας υπόθεση επιπτώσεις. Τα μοντέλα των υπολογιστών δείχνουν ότι, για τη σύγκρουση να παραμείνει συνεπής με τους νόμους της φυσικής, τουλάχιστον το 40% του μάγματος θα έπρεπε να έρθει από την Θεία. Ένας τρόπος για να ελεγχθεί η υπόθεση είναι να δούμε τα ισότοπα των συγκεκριμένων στοιχείων σε βράχους επέστρεψε από το φεγγάρι. Άτομα περισσότερα στοιχεία μπορεί να συμβεί σε ελαφρώς διαφορετικές μορφές, που ονομάζονται ισότοπα, με ελαφρώς διαφορετικές μάζες. Οξυγόνο, για παράδειγμα, έχει τρία ισότοπα: 16 Ο, 17 Ο και 18 Ο, υποδεικνύοντας διαφορές στον αριθμό των νετρονίων κάθε πυρήνας περιέχει. Συγκρίνετε όλα τα δύο δείγματα του οξυγόνου που βρέθηκαν στη Γη και θα βρείτε τις αναλογίες των 16 O, 17 O και 18 O ισότοπα είναι σχεδόν ταυτόσημες στα δύο δείγματα. Οι αναλογίες που βρέθηκαν σε δείγματα από μετεωρίτες και άλλους πλανήτες όπως ο Άρης, όμως, είναι συνήθως διαφορετικές. Έτσι, αν διαπιστώσετε ότι ένα δείγμα έχει την ίδια σύνθεση ισοτόπων οξυγόνου ως ένα από τη Γη, τότε είναι πολύ πιθανό το δείγμα προήλθε από τον κόσμο μας. Προηγούμενη έρευνα έχει αποδείξει ότι η σύνθεση των ισοτόπων οξυγόνου σεληνιακά δείγματα δεν διαφέρει από εκείνη της Γης. Από το 40% της σελήνης υποτίθεται ότι προέρχονται από την Theia (που κατά πάσα πιθανότητα θα είχε διαφορετική σύνθεση ισοτόπων), αυτό θα μπορούσε να σημάνει προβλήματα για το γιγαντιαίο υπόθεση επιπτώσεις. Αλλά είναι δυνατό ότι η Γη μπορεί να έχουν ανταλλάξει αερίου οξυγόνου με το δίσκο μάγμα που αργότερα σχημάτισε το φεγγάρι λίγο μετά τη σύγκρουση, εξηγεί γιατί τα αποτελέσματα είναι τα ίδια. Στη νέα έρευνα, που δημοσιεύθηκε online σήμερα στο περιοδικό Nature Geoscience , γεωχημικούς με επικεφαλής τον Junjun Zhang στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο στο Ιλινόις, μαζί με έναν συνάδελφό του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία, εξέτασαν τα ισότοπα του τιτανίου σε 24 ξεχωριστά δείγματα των σεληνιακών πετρωμάτων και του εδάφους . Το ποσοστό του 50 Ti σε 47 Ti είναι μια άλλη καλή ένδειξη του κατά πόσον ένα δείγμα προήλθε από τη Γη, και, όπως και με το οξυγόνο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ποσοστό του φεγγαριού ήταν ουσιαστικά η ίδια με της Γης και διαφορετικό από άλλα μέρη του ηλιακού συστήματος . Zhang, εξηγεί ότι είναι απίθανο Γη θα μπορούσε να ανταλλαγεί αερίου τιτανίου με το δίσκο μάγματος, επειδή τιτάνιο έχει ένα πολύ υψηλό σημείο βρασμού. «Η ισοτοπική σύνθεση του οξυγόνου θα είναι πολύ εύκολα να ομογενοποιηθεί επειδή το οξυγόνο είναι πολύ πιο ασταθείς, αλλά θα περιμέναμε ομογενοποίηση του τιτανίου να είναι πολύ δύσκολο." Έτσι, αν ο γίγαντας υπόθεση των επιπτώσεων δεν εξηγεί το φεγγάρι, πώς θα φτάσουμε εκεί; Μια πιθανότητα είναι ότι ένα φοβερό πλήγμα από διερχόμενο σώμα άφησε τη Γη περιστρέφεται τόσο γρήγορα που έριξε μερικά από μόνη της στο διάστημα σαν σφαιροβολία, σχηματίζοντας το δίσκο που συγχωνεύτηκαν στο φεγγάρι. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί το φεγγάρι φαίνεται να είναι κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από υλικά της Γης. Αλλά υπάρχουν προβλήματα με αυτό το μοντέλο, επίσης, όπως η δυσκολία του να εξηγήσει, όπου όλα τα επιπλέον στροφορμή πήγε μετά το φεγγάρι σχηματίστηκε, και οι ερευνητές δεν ισχυρίζονται ότι έχουν αντικρούσει το γιγάντιο υπόθεση επιπτώσεων. Planetologist Matthias Meier του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία, ο οποίος δεν συμμετείχε στη νέα μελέτη, η έρευνα βρίσκει πειστική, αλλά δεν είναι έτοιμος να εγκαταλείψει την γιγαντιαία υπόθεση αντίκτυπο είτε. «Νομίζω ότι η γενική ιδέα του να έχουν αντίκτυπο στη δημιουργία ενός δίσκου και αυτό το δίσκο, στη συνέχεια, σχηματίζοντας ένα φεγγάρι είναι πιθανώς σωστό," λέει, "αλλά αυτό το έγγραφο μας δείχνει ότι ακόμα δεν κατανοούν ακριβώς τι είναι ο μηχανισμός, και δεν υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει σε αυτόν τον τομέα. "
Η Ελλάς όπως φαίνεται από τό διάστημα. (stavretta)
ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΜΑΣ. - ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ
ΛΑΜΨΗ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΖΩ. -. ENA MIKΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ.
ΓΕΙΑ ΣΑΣ , ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τίς εικόνες stavretta's. Νά τίς αναρτήσετε στίς σελίδες σας, νά στειλετε e-mails...κ.ά. Αυτές οι εικόνες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εμπορικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων ιδίως διαφημίσεων. Εάν το υλικό STAVRETTA'S πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΒΗΝΕΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ. Οι εικόνες SΤAVRETTA'S κ.λ.π. θα πρέπει να αναγνωριστούν ως η πηγή του υλικού. Οποιεσδήποτε ερωτήσεις σχετικά με την εφαρμογή οποιασδήποτε εικόνας STAVRETTA΄S ή το έμβλημα (ΣΉΜΑ) πρέπει να απευθύνονται στο: Φωτογραφικό Τμήμα , η γραψτε μας εδώ: stayretta@hotmail.gr
''Οταν η ψυχή χάσει την αρμονία της τότε η μελωδία και ο ρυθμός βοηθούν να επανέλθει στην τάξη'' Πλάτωνας ========== [ Ο ΕΦΗΒΟΣ τών ΑΝΤΙΚΗΘΥΡΩΝ (stavretta) ]
.gif)
